کسی گفت شرط دوست داشتن و عشق حفظ آن هست

راستی نهايت عشق را می توانی در چشمهای مضطربم بخوانی؟

 اگر می توانی پس تو هم مانند من عاشقی!!!

گفتم اضطراب؟  از کجا فهميدی  ؟از رنگ زرد رخسارم؟؟؟

 يادم نيست از که شنيدم اما خوب گفت که:

 عشق رنگ زرد خورشيد مهربان است....

راستی عشق را از رنگ پريده ام می خوانی؟؟؟   می خوانی مگر نه؟؟؟

   پس تو هم مانند من عاشقی.....

نازنينم قسم به لحظاتی که ياد تو دنيا را برايم بارانی می کند!!!!!!!

 آها!!!! راستی کجا می روم؟؟؟؟  عشق سوگند خوردن دارد؟.......

نه.........مگر نه؟؟؟

  ديدی پس تو هم عاشقی مانند من.......

مثل خيلی ها که کسی را دوست دارند و هرشب قصه ی وصال را زمزمه می کنند

ميدانی نازنينم .......می دانی مگر نه؟ ؟ ؟ بگويم؟ ؟ ؟ بازهم؟  

آخر عهد کرديم که راز دل با کس نگوييم ؟ ؟ ؟

پيمان شکنی بکنم؟ ؟ ؟  

 دوست داشتنت را فرياد بزنم؟ ؟ ؟ می خواهی؟ ؟ ؟

نه ؟ ؟ ؟آخر چرا؟ ؟ ؟

آهان پس خودت می دانی ؟مگر نه؟؟؟

دوستی گفت: با دل شوريده ام آرام تر

آرام در گوش تو می خوانم !!!!فقط در گوش تو می خوانم  

 نازنينم با دل شوريده ام آرام تر !!!!!!

باور کنید اصلا حس نوشتن ندارم معلوم نیست این دوست من کجاست چند ماهی ازش خبر ندارم

ولی عیدا پیشا پیش به همه تبریک میگم انشالاه خبرای خوب بهتون برسه

از این یار بی وفای منم خبری بهم برسه

هوالمحبوب‌

** تاروپودهستی ام بربادرفت امّا نرفت

عاشقیها ازدلم، دیوانگیها ازسرم

شمع لرزان نیستم تا ماند ازمن آه سرد

آتشی جاوید باید دردل خاکسترم**

*********************

بسیاری از ما در زندگی تلاش میکنیم که صورت و

ظاهری آراسته داشته باشیم و تا حد تعالی آنرا به پیش ببریم.

مشکل زمانی پیش می آید که صورت را همه چیز میدانیم.

نیازی به تعالی رساندن صورت نیست، فقط کافیست که آنرا درک کنیم.

صورت بسیار زیباست، بدن بسیار زیباست، اما نباید

چنین تفکری پیش آید که همه جنبه های انسانی در

ظاهر نهفته است.

به عمق بیشتری نیاز است که با چشم قابل مشاهده نیست.
بدن سطح است و روح عمق آن. این دو مقوله  جدا از هم نیست.

خداوند و جهان یک هستند.

جهان سطح است و خداوند عمق آن.

عمق بدون سطح معنایی نخواهد داشت و سطح بدون عمق بی مفهوم.

تنها در زبان است که تقسیم مطرح میشود؛ واقعیت آن

چنین تجربه دوگانه ای نخواهد داشت.
 

پس بخاطر داشته باشیم برای رسیدن به تعالی باید

تمام زوایای انسانی به صورت هماهنگ زیبا گردد.

اینم مشق شب امشب

به خاطر عشق ، جنگ بکن اما هیچ وقت اونو گدایی نکن
 

...عشق در قبیله من خنکای برف است و شعور ضمنی آب ، من اگر کفنی داشتم نگاه لیلی می کردم و می مردم...                                                                                                          

                                                    زنده یاد بهرام اردبیلی 

سلام به دوستای گل، نماز روزه هاتون قبول باشه؛ راستی هنگام سحر موقع افطار دعا یادتون نرفته که؟ عاجزانه التماس دعا داریم.....  

بابا این چند وقته که نبودم خیلی دلم تنگ شده بود راستش اصلا حال و حوصله نوشتن نداشتم.... ولی امروز یه حال و هوای دیگه داشتم؛ حسی شبیه بغض نهفته، راز نشنفته، شکوفه نشکفته، ....

دنیا توی اتاق طنین می اندازد؛ صدای ربنا چنان غوغایی به پا می کند که زبان توصیفم نیست حالم بد جوری گرفته است.... نم نمی باران می بارد، صدای چک چک ناودان... و بارش آرامش بخش قطره های ریز باران همراه با نوایی دلنشین زیر پنجره ای که به قول سهراب رو به تجلی باز است حال و هوای عرفانیی ایجاد کرده است.

حتی قطره هم می خواهد از این حجاب ظلمانی که شیشه ایجاد کرده است عبور کند و خالصانه هبوط کند... دلم می خواهد پنجره را باز کنم و در این احساس شریک شوم...

شب است و ماه است و من ؛ تنهایی ، تنهایی، تنهایی. دلم برای دلم تنگ شده است و به قدمت یاسک همسایه پیر؛ با لحنی مردد و اشکی ممتد آه را قورت می دهم... هوای اتاقم دیگر کفاف نمی دهد؛ احساس خفگی می کنم، بال زنان فرود می آیم می نشنیم و چتری که تو ساخته ای را سر می گیرم و اندوه وار از خویش تنها تو را می گویم... چقدر زیباست لحظات با تو بودن... دنیا به لحن من از درد فغان برآورده و صدایش را در ناله ابرها بر پا کرده است. نمی دانم کدام حس قریبم می خواند مرا و گریه من از باران است یا غروب...؟

چگونه بال زنم؟ چگونه سکوتم را فریاد زنم؟ انگار همین دیروز بود که آمدی؛ زمان به رفتنت از درد وامانده است و عقربه ها به سختی ثانیه ها را به دقیقه سوق می دهند؛...

روزهای آخر مهمانیست و ما کنار سفره ات نشستیم و هنوز زمینی بودیم؛ باشد روزها بیایند و ما بدون بهانه جدا از نام ماهها هوای مهمانیت را کنیم.

آه؛ این جمعه آخر هم گذشت و هنوز تو نیامدی و این غروب جمعه را با اشک شوق انتظار، بی تو افطار کردیم. ای حجه الله چقدر بی تو زمان مثل جمعه بازار است... بیا که منتظریم؛ منتظریم تا رمضان بعدی......بیا که منتظریم...

علاج درد مشتاقان طبیبِ آن نشناسد...

                               با آرزوی قبولی طاعات و عباداتتون.

سلام امروز میخوام یه کم درد دل بنویسم میدونم هچکی اینجا سر نمیزنه حتی تو(توی من)

معلوم نیست این تو کجاست گفته بود از اول مهر میام محکم پایه میشم برا وبلاگ ولی اصلا  پیداش نیست

می توانم قلبی داشته باشم مانند آينه پاک و صاف که نوانيت عشق الهی در آن تجلی کند .

می توانم  همه نوع بشر از هر رنگ و زبان و نژادی را دوست داشته باشم زيرا آنها مخلوق معشوق روحانی من هستند .

می توانم غم ها را فراموش کنم و آماده حل مشکلات باشم .

می توانم آنقدر قلبم را سرشار از عشق کنم که ديگر جايی برای کدورت و دلخوری نماند .

می توانم به خاطر همه آن چيزهايی که خداوند مهربانم به من عطا کرده سپاسگزار باشم .

می توانم صادق ترين و مهربان ترين فرد روی زمين باشم .

می توانم در مسير رسيدن به کمال و ترقی تنها به هدف خود ناظر باشم و نه به ديگران .

می توانم هر گاه نياز به مدد الهی داشتم دستم را به سوی آن دلبر يکتا بلند کنم و از صميم قلب تنها او را صدا بزنم .

می توانم به آنچه که خداوند برايم در نظر گرفته راضی باشم .

می توانم با محبت خالصانه ، قلب پدرم ، مادرم ، خواهرم وبرادرم و همه اطرافيانم را شاد و مسرور کنم .

می توانم در تصميم گيری هايم از استاد بزرگ يعنی تجربه کمک بگيرم .

می توانم خالص ترين و پاک ترين شوم و بدون توجه به اوضاع کنونی عالم اينگونه باقی بمانم .

می توانم با دعا و مناجات خالصانه به سوی درگاه الهی حقيقت را بيابم .